BAKI, 31 avqust. TELEQRAF

Mümkünsüz bir şeyi təsəvvür etsək - Günəş qəfil yoxa çıxsaydı, Yer kürəsi bunu dərhal hiss etməzdi. Günəşin son işığı bizə daha 8 dəqiqə 19 saniyə ərzində çatmağa davam edərdi. Çünki işıq Günəşdən Yerə bu qədər vaxta çatır.

Teleqraf xəbər verir ki, bu barədə “Space Daily” yazıb.

Səsə gəlincə, burada vəziyyət daha maraqlı olardı. Əgər hansısa möcüzə nəticəsində Günəşlə Yer arasında havanın temperaturu 20°C olsaydı, səs dalğası təxminən 343 m/s sürətlə hərəkət edər və bu məsafəni təxminən 13,8 ilə qət edərdi. Halbuki işıq səsdən təxminən 874 min dəfə daha sürətlə yayılır.

Əlbəttə, reallıqda Günəşin “son fəryad”ını eşitmək mümkün deyil: planetlərarası fəza praktiki olaraq vakuumdur, səs isə yayılmaq üçün maddi mühit tələb edən mexaniki dalğadır. Amma Günəş həqiqətən də səslidir. Onun daxilində təzyiq dalğaları durmadan yayılır. Alimlər bu dalğaları Günəşin səthində və işığında baş verən son dərəcə kiçik dəyişiklikləri müşahidə etməklə öyrəniblər. Bu məlumatları insan qulağının eşidə biləcəyi diapazona çevirmək mümkündür. Amma bu, kosmosdan Yerə gəlib çatan səs deyil, səsin elmi interpretasiyasıdır.

Daha bir maraqlı məqam var. Əgər Günəş fiziki olaraq yox olsaydı, onun qravitasiya təsiri də dərhal yox olmazdı. Ümumi nisbilik nəzəriyyəsinə görə, qravitasiya sahəsindəki dəyişikliklər işıq sürəti ilə yayılır. Buna görə də Yer təxminən 8 dəqiqə 19 saniyə ərzində əvvəlki orbitində hərəkətini davam etdirərdi. Bundan sonra planet əvvəlki orbitindən tədricən çıxaraq, tamam başqa istiqamətdə hərəkət etməyə başlayar və trayektoriyasından uzaqlaşardı.

Əlbəttə, bütün bunlar yalnız xəyali düşüncədə baş verir. Günəş heç bir səbəb olmadan yoxa çıxa bilməz.